“Nynke, mijn allerliefste vrouw en moeder van onze drie kinderen, is op 4 maart 2019 overleden. Zij was moeder, vrouw, dochter, zus, nicht, vriend, kennis, collega. Ze werkte met veel passie in het onderwijs en wilde graag directeur van een basisschool worden.

En net toen ze op het punt stond die ambitie in te vullen, werd ze ziek. Op 25 januari 2018 hoorden we dat ze kanker had. Uitgezaaide huidkanker, het type waar je niet van kunt genezen.

Gedurende het jaar 2018 hebben we tussen hoop en vrees geleefd. Soms ging het iets beter en hadden we hoop. Dan ging het weer slechter en sloeg de vrees ons om het hart. in december 2018 werd duidelijk dat de kanker te sterk was en dat het einde nabij was.

De laatste maanden waren heel moeilijk. De kanker tastte Nynke’s verstandelijke vermogens aan en haar karakter veranderde. Op 4 maart is ze ’s avonds, 41 jaar jong, overleden. Het afscheid was moeilijk en indrukwekkend.

We zijn nu ongeveer zes maanden verder. Er ontwikkelt zich langzaam een nieuw ritme, een nieuwe werkelijkheid. Maar het verdriet, de eenzaamheid en het gemis zijn enorm en dat zal nog wel een tijdje zo blijven. Ik probeer mijn leven en dat van onze kinderen op de rails te houden. Er komt een hoop op me af: kinderen, school, opvang, huishouden, mijn werk, administratie, geregel. En daarbij moet ik zelf gezond blijven, zowel fysiek als mentaal, en moet ik voldoende ruimte bieden aan mijn verdriet.

Gelukkig heb ik veel hulp. Van familie, vrienden, collega’s, kennissen, buren. Deze donkere periode leert me hoe aardig, begaan, sociaal en hulpvaardig mensen zijn.

Een van mijn kennissen bracht onze situatie onder de aandacht van stichting Ad Vitam. Zij hebben ons een reis naar Euro Disney aangeboden. Mijn kinderen en ik vinden dat fantastisch en we kijken er erg naar uit. We zullen met een lach en een traan denken aan onze lieve Nynke. Het zal ons helpen bij het verwerken van ons verdriet en ons leven verder op te pakken.

Ad Vitam: dank je wel!”

X